صفحه نخست » معرفی مدرسه » معرفی تفصیلی مدرسه

معرفی تفصیلی مدرسه

هدف غایی مدرسه: تربیتِ عالمِ صالحِ مصلح

اهداف واسطی:

تربیت عالم متقی، عادل، بصیر، اجتماعی، معتقد و متعهد نسبت به انقلاب اسلامی و ولایت فقیه و دارای مهارت های لازم برای ورود در عرصه های مردمی، تبلیغی، تعلیم و تربیت و دفاع از ارزش‌ها.

 

برنامه‌ی بلندمدت:

  • آموزش طلاب علوم دینی با تکیه بر نظام سنتی حوزه و استفاده از روش‏های نوین آموزشی
  • تربیت طلاب، جهت ارتقای سطح معنوی، اخلاقی و زی طلبگی
  • تأمین نیروی انسانی کارشناس در امر پژوهش و آموزش و تبلیغ
  • توانمندسازی طلاب، جهت گذراندن سطوح بالاتر آموزش حوزوی
  • فراهم‌آوردن تسهیلات و امکانات لازم، جهت تقویت دانش، مهارت و انگیزه اساتید
  • ترویج پژوهش در میان طلاب و ایجاد زمینه مناسب و فراهم‌آوردن مقدمات مورد نیاز، جهت انجام‌دادن پژوهشهای مطلوب و مفید در سطوح بالاتر حوزوی
  • ترویج فرهنگ تبلیغ، در میان طلاب

 

برنامه‌های کوتاه‌مدت

در عرصه آموزش:

  • تنظیم و اجرای برنامه‌های آموزشی، به صورت منظم و هدفمند.
  • شناسایی اساتید مجرب و متعهد.
  • تشکیل جلسات هماهنگی متشکل از کلیه اساتید مدرسه و بهره‌برداری از نظرات آنان، به منظور بهبود برنامه‌های تربیتی، پژوهشی و فرهنگی مدرسه
  • تشکیل کارگروه‌های تخصصی اساتید ، به منظور بهبود وضعیت آموزشی مدرسه
  • برنامه‌ریزی جهت ارائه مشاوره آموزشی به طلاب، با هماهنگی اساتید مربوط، و راهنمایی طلاب در مورد انتخاب درس و کیفیت تحصیل
  • ارزیابی عملکرد آموزشی طلاب و اساتید
  • برنامه‌ریزی و اجرای دوره‌های کوتاه‌مدت آموزشی، پس از تأیید شورای مدرسه
  • برنامه‌ریزی برای ارتقای کیفیت آموزشهای ارائه‌شده
  • بررسی سالانه امکانات علمی مورد نیاز و طبقه‌بندی آنها

در عرصه پژوهش:

  • برنامه‌ریزی در مورد تقویت و ارتقای کیفی امور پژوهشی مدرسه، با همکاری معاونت آموزش مدرسه
  • شناسایی استعدادهای پژوهشی از میان طلاب مدرسه، و زمینه‌سازی جهت شکوفایی آنان
  • گسترش و اشاعه فرهنگ پژوهش، بین طلاب و اساتید
  • ارزیابی عملکرد پژوهشی طلاب و اساتید مدرسه
  • ارائه خدمات پژوهشی
  • پیشنهاد اولویتهای پژوهشی مدرسه، به طلاب و اساتید
  • مدیریت امور کتابخانه و بانک‌های اطلاعاتی

در عرصه تهذیب:

  • جلسات مستمر اخلاقی با حضور حضرت آیت الله ممدوحی به صورت هفته ای یک شب در مدرسه و یک شب در منزل ایشان.
  • برنامه‌ریزی امور تهذیبی و فرهنگی با همکاری سایر بخش‌ها، و اجرای آن
  • ارائه مشاوره تربیتی و تحصیلی به طلاب
  • نظارت بر فعالیتهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی طلاب در مدرسه
  • برنامه‌ریزی برای گسترش و تعمیق ارزشهای اسلامی و انقلابی در همه سطوح
  • سامان‌دهی امور تبلیغی طلاب، و برنامه‌ریزی آن
  • استفاده از روش های گوناگون جذاب در ارتقاء بینش طلاب و تقویت گرایش آنان و شکل گیری رفتارهای مطلوب اخلاقی همچون اردوهای زیارتی و سیاحتی هدفمند و مراسم مذهبی برنامه ریزی شده و … .

 

سیاست ها در عرصه تهذیب:

  • استفاده از منابع متقن در فعالیت ها و برنامه ریزی های تهذیبی؛
  • همسویی با سیاست ها و منویات مقام معظم رهبری؛
  • همسویی با سیاست ها و ضوابط مرکز مدیریت حوزه های علمیه؛
  • محوریت تهذیب و تزکیه حتی در عرصه تعلیم از طریق:
  • محیط سازی(فضاسازی) و زمینه سازی
  • وادار سازی به انجام اعمال صالح(وعده)
  • بازداری انجام اعمال غیر صالح(وعید)
  • انتقال ارزش‌ها همگام با انتقال دانش(تعلیم انتقال دانش است و تربیت انتقال ارزش)
  • فعالیت در هر سه عرصه بینش، گرایش و رفتار
  • عنایت به تعلیم و تربیت بصیرت محور(بصیرت یعنی عقل عن الله: نتیجه بکارگیری نیروی فهم در کشف حقایق عالم هستی از طریق اکتساب علم نافع و انجام عمل صالح، ایجاد مرحله بالاتری از عقل به نام معرفت و بصیرت الهی است).
  • توجه به اقتضائات جسمی و روحی
  • توجه به همه ساحت تربیتی:
    • ساحت جسمانی
    • خانوادگی و اجتماعی
    • عاطفی
    • علمی و فکری واعتقادی و دینی و فرهنگی و هنری
    • عرفانی و معنوی و اخلاقی
    • سیاسی
    • اقتصادی
    • محیطی، زیستی
  • تقدم تقویت و انگیزه‌بخشی و تشویق بر تنبیه

تبصره: این سیاست در مقدمه فعالیت و اول طلبگی است و با شناخت افراد و در سال های بالاتر ممکن است تنبیه مقدم شود(در طلبگی تشویق مقدم است؛ اما در ایمان تنبیه مقدم است)

  • اصل تربیت الگو محور و عملی(توسط اساتید و کادر اجرایی)، بر تربیت مبتنی بر تذکر
  • محوریت استاد در فعالیت های تعلیمی و تهذیبی
  • اهتمام به ایجاد روحیه اخلاص(یادگیری برای خدا نه برای مدرک)
  • فعالیت هدفمند و دوسویه میان مربی و طلبه بمنظور کمک به طلبه در راستای تحقق بخشیدن به قابلیت ها(استعدادها)ی وی و پرورش شخصیت او در جنبه‌های فردی، اجتماعی، جسمی، عاطفی، عقلانی و …
  • توجه به همه عوامل مؤثر در تربیت:
    • خداوند
    • پیامبران و امامان
    • ملائک
    • فطرت
    • قرآن
    • دعا
    • اراده
    • وراثت
    • شیطان
    • هوای نفس
    • دنیا
    • غذای حلال و حرام
    • خانواده
    • معلم یا مربی
    • دوستان و همسالان
    • علما و دانشمندان
    • حاکمان و دولتمردان
    • مراکز علمی
    • مؤسسات و کانون های مذهبی(مساجد، حسینیه‌ها و …)
    • حکومت
    • احزاب و گروه‌های فرهنگی، سیاسی(هیئت های مذهبی، انجمن های علمی)
    • رسانه ها(رادیو و تلویزیون .)
    • فرهنگ عمومی
    • محیط جغرافیایی
    • شغل و محیط شغلی
    • محیط تحصیلی
    • حوادث غیر مترقبه و…
  • توجه به همه موانع تربیت:
    • شیطان
    • هوای نفس(أمّ الموانع)
    • دنیا
    • تغذیه حرام(لقمه حرام)
    • دوست بد
    • غفلت
    • تصویر بد و…
  • توجه به عوامل انگیزه بخشی روانشناسی:
    • نیاز و کمبودشان برطرف شود.
    • به جهلشان آگاه شوند.
    • احساس موفقیت در طلبه ارتقا یابد. که این باعث ایجاد خودپنداری مثبت می شود که منجر به تلاش می شود و منجر به موفقیت می شود و منجر به علاقه بیشتر می شود.
    • اهداف درس به دانش آموزان گفته شود.
    • از تشویق های کلامی مناسب استفاده شود.
    • از خاصیت برانگیختگی مطالب استفاده شود.
    • بر همکاری دانش آموزان به جای رقابت تأکید شود.
    • مطالب ارائه شده نه خیلی ساده باشد و نه خیلی سخت باشد.
    • طرح سؤال کردن خیلی مهم است.
    • برانگیختن سؤال مهم است.
    • تأکید بر اهمیت مهم است.
    • موزون گویی و منظم گویی(سجع و نظم در عبارات ایجاد انگیزه می کند)
    • استفاده از تشبیه و تمثیل و داستان در تدریس
    • مثلا: پیامبر (ص): ان مثل هذا الدین کالشجره الثابته اصلها الایمان و مائها الصلاه
    • معنادارخوانی
    • روش صحیح مطالعه
  • موضع گیری و مقابله با جهل و جهالت نه جاهل.
  • توجه به تیپ های شخصیتی و تفاوت های فردی طلاب:
    1. تیپ‌شناسی بقراط حکیم:
      1. سودایی: افسرده
      2. صفراوی: حساس و زودرنج
      3. دموی: با نشاط و خونگرم
      4. بلغمی: بی خیال و بی تفاوت
    2. تقسیم دوم تیپ‌شناسی:
      1. درون گرا
        • دارای واکنش‌های منفی در هر موقعیت
        • آرام و کم‌حرف
        • عدم گرایش به فعالیت‌های گروهی و اجتماعی
      2. برون گرا
        • دارای واکنش‌های مثبت در هر موقعیت
        • جنب و جوش زیاد و حرف زیاد
        • برقراری تماس‌های اجتماعی بیشتر
      3. میان‌گرا
        • دارای واکنش‌های مثبت و منفی به مقتضای موقعیت
        • حرکت و سکون به موقع
        • برقراری تماس با اجتماعات سالم و قطع تماس با اجتماعات ناسالم
  • صبر و استقامت در برابر اختلالات تربیتی؛
  • توجه به اصل تدریج در تربیت؛
  • توجه به اصل کرامت و احترام در تربیت.

 

 

ساحت های تربیتی مورد نظر:

  1. حوزه فردی:
    1. بعد جسمانی
      1. سلامت
      2. بهداشت
  • درمان
  1. بعد عاطفی (کنترل، جهت‌دهی و رشد وشکوفایی عواطف)
    1. عواطف
      1. محبت
      2. نوع‌دوستی
      3. رحمت و …
    2. هیجانات(انفعالات انسان)
      1. ترس
      2. غضب و …
    3. بعد عقلانی
      1. تفکر
      2. تعقل
  • داوری
  1. ارزیابی
  2. تشخیص
  3. تمییز
  • استدلال
  • تولید علم
  1. خلاقیت
  2. اولویت‌بندی
  3. أهم و مهم
  • استنباط و استنتاج
  1. بعد اخلاقی
    1. نفس
      1. رذایل
      2. فضایل(آداب/صفات و ملکات/رفتارها)
    2. بعد معنوی و ارتباط با خدا: رابطه بندگی و عبودیت
      1. ساحت تربیت اعتقادی: طلبه اعتقاد صحیح پیدا کند و به اعتقادش و لوازم آن پایبند باشد.
      2. ساحت تربیت عبادی(بعد مناسکی و آیینی): نماز، دعا، ذکر و …
    3. حوزه ارتباط با دیگران(اجتماعی): رابطه عدل و احسان
      1. اعضای خانواده
      2. دوستان و همکلاسی ها و …
      3. فامیل و بستگان
      4. عموم مردم
    4. حوزه ارتباط با طبیعت(رابطه تسخیر)
    5. حوزه ارتباط با زندگی(رابطه ابتلا)
    6. حوزه ارتباط با آخرت(رابطه مسئولیت)
    7. حوزه ارتباط با حکومت دینی(تبعیت از ولی فقیه)

 

 

روش های تربیت:

۱٫ تربیت حضوری و چهره به چهره
۲٫ امر به معروف و نهی از منکر
۳٫ ایجاد ملکه در متربی (عادت دادن طلبه)
۴٫ تبشیر و انذار
۵٫ آزمون و ارزیابی (ابتلا)
۶٫ تشویق و تنبیه
۷٫ تغافل
۸٫ رفق و مدارا با طلبه(انعطاف و سهل‌گیری)
۹٫ نظارت و کنترل
۱۰٫ تعلیم و آموزش(اعطاء بینش و بصیرت)
۱۱٫ موعظه، تذکر و تلقین
۱۲٫ تکریم متربی و توجه دادن طلبه به کرامت انسانی‌اش
۱۳٫ اهتمام به اصلاح شرایط و محیط
۱۴٫ دعوت به عبرت‌آموزی
۱۵٫ الگوسازی و معرفی الگوها
۱۶٫ استفاده از تأثیر مجالست و معاشرت و بهره‌مند کردن طلبه از همنشینی با نیکان
۱۷٫ مشاوره دادن به طلبه
۱۸٫ اصلاح ظاهر و بهره از اصل تاثیر ظاهر بر باطن
۱۹٫ توجّه به‌ سلایق و جذّابیّت‌ها؛ استفاده از هنر
۲۰٫ محبت‌محوری: استفاده از روابط عاطفی و احسان به طلبه
۲۱٫ بازی کردن
۲۲٫ برنامه‌ریزی برای اوقات فراغت طلبه

 

 

مشرب تربیتی – عقیدتی:

این مدرسه با رویکرد ناب سنتی حوزوی و بر مبنای روش علمی و معنوی بزرگانی چون حضرت امام (ره) و علامه طباطبائی(ره) به تربیت طلاب مستعد و کارآمد، در جهت اهداف حوزه های علمیه و جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد.

  1. تربیت طلاب در بستری مناسب با توجه به ابعاد شناختی، انگیزشی و رفتاری آنان؛
  2. پرورش طلاب تحت اشراف مستقیم فرهیختگان علمی و اخلاقی حوزه علمیه؛
  3. پرورش طلاب دارای مهارت‌های پژوهشی، همراه با کسب علم و معنویت و اخلاق؛
  4. تربیت طلاب اثر‌گذار در جامعه و کارآمد و روزآمد؛

تربیت طلابی که قابلیت تولید علم و نظریه پردازی با روشی استدلالی و عقلی در جوامع علمی داشته باشند.

 

 

 

 

ملاک‌های گزینش طلاب:

 

 

  1. شرایط پذیرش:
    • تدین به دین مبین اسلام و مذهب شیعه امامیه؛
    • التزام به ولایت فقیه و قوانین جمهوری اسلامی؛
    • التزام به مقررات حوزه علمیه و مدرسه؛
    • برخورداری از صلاحیت­های اخلاقی و اعتقادی و زی طلبگی؛
    • سلامت کامل جسمی و روحی؛
    • نداشتن منع قانونی برای تحصیل؛
    • دارا بودن مدرک دیپلم.
  2. فرایند پذیرش:
    • پیش ثبت نام از طریق سامانه مدرسه
    • قبولی در آزمون ورودی حوزه.
    • مراجعه به مدرسه و تکمیل فرم داوطلبین تحصیل در مدرسه.
    • قبولی در مصاحبه مدرسه.
    • ثبت نام در موعد مقرر و تکمیل و ارائه مدارک مربوط.
  3. اولویت­های پذیرش
    • حافظان و قاریان برتر قرآن کریم، نهج البلاغه و صحیفه سجادیه؛
    • استعدادهای درخشان؛
    • دارندگان رتبه های علمی برتر؛
    • دارندگان تخصص های ویژه فرهنگی، هنری، نویسندگی و…؛
    • فعالان اجتماعی، مذهبی، فرهنگی و علمی؛
    • خانواده های شهدا، جانبازان، ایثارگران، مفقودان جنگ تحمیلی و رزمندگان؛